donderdag 22 februari 2018

Dag 1 - Eerste kennismaking met Málaga 1



Nadat ik foto's van het appartement had gemaakt ben ik naar beneden gelopen, want Paul had geen sleutel.
Pablo Picasso is geboren op Plaza de la Merced en recht tegenover onze deur staat een standbeeld van hem.

 Het duurde nogal een poosje voordat Paul terug kwam.
In de parkeergarage van het kantoor moest hij naar de derde verdieping, maar er was geen licht en hij kon een draai niet maken, dus eerst bellen en uiteindelijk de auto maar in een andere parkeergarage neergezet.
Ik heb al die tijd op het plein zitten wachten; heerlijk in de zon!
Toen hij kwam zijn we samen naar boven gegaan zodat Paul het appartement ook kon zien en toen zijn we Málaga alvast wat gaan bekijken.
We wandelden richting het oude centrum en kwamen toen bij het Amfitheater, met daarboven de Alcazaba van Málaga

 We klommen heel wat trappen omhoog en hadden toen een mooi uitzicht op het Amfitheater en de rest van de stad.
 Een haag van bloeiende kamperfoelie en dan de zon erbij, we hadden een gevoel of het zomer was.
 We liepen weer de trappen af  en wandelden wat door de stad.

Het oude centrum ligt rondom de Kathedraal.
 Paul vind Strelitzia's oftewel paradijsvogelbloemen zo mooi, dus maakte ik deze foto voor hem.
 Een zijdeur van de Kathedraal, wat een werk is daarvan gemaakt.
En toen zag ik ineens een mozaïk van een flameno  danseres op een gevel van een huis en ik moest gelijk aan Invader denken.
En toen we verder liepen en ik dit bord van een pub zag moest ik aan Margriet denken :-)

woensdag 21 februari 2018

Rondreis Andalusië

Paul had, net zoals volgens mij meer dan de helft van de Nederlandse en Belgische bevolking, vitamine D te kort en we waren het grauwe, grijze weer van de afgelopen maanden zo spuugzat dat we besloten om een weekje naar de zon te gaan.
Maar toen kwam het luxe probleem, waar gaan we naar toe.
Er passeerde heel veel plaatsen de revue, maar of waren we er al geweest, of hadden we geen flauw idee wat we er een week zouden gaan doen, of vonden we het er gewoon ontzettend lelijk.
Paul had het al verschillende keren over Valencia en Málaga gehad, steden die voor mij niet echt hoefden, maar omdat het er wel lekker weer was, we er nog nooit geweest waren en er rechtstreekse vluchten met Brussels Airlines naar toe gingen, werd het Málaga.
Als we daar dan toch waren zouden we ook gelijk het Alhambra in Granada gaan bekijken en eigenlijk wilde Paul ook Cordoba graag zien...
Enfin een rustig weekje in de zon, werd een rondreis van 2 weken door Andalusië :-)
 Deze keer werden we door Julian naar station Leuven gebracht, waarna hij helemaal zelf met de auto terug naar huis ging!

De trein had wat vertraging en bij het uitstappen op Brussels Airport, met de koffer in mijn hand, zwikte ik mijn enkel, gelukkig was het deze keer mijn linker enkel, want ik moest natuurlijk doorlopen en kon niet eerst eens even rustig voor de deur van de trein blijven staan.
Ik hobbelde dus verder, maar gelukkig ging op de Airport alles heel snel en waren we overal gelijk aan de beurt en zo waren we snel bij Starbucks waar ik kon zitten en we koffie dronken.
Daarna zijn we naar de gate gelopen, waar nog geen vliegtuig te zien was.
Dat kwam met vertraging binnen en wij vertrokken dan ook met een half uur vertraging.
 De vlucht verliep heel prettig, het lijkt steeds beter te gaan, want ik heb nu gewoon lekker zitten lezen tijdens het opstijgen en landen en daartussen natuurlijk ook :-)
Om 122.30 uur stonden we weer op de grond in Málaga.
We liepen door de Airport, die heel mooi en ruim is en toen we een Starbucks zagen zijn we daar eerst koffie gaan drinken voordat we de koffers gingen halen.
Toen we daarna bij de bagageband kwamen stonden alleen onze twee koffers er nog :-)
Bij Hertz was Paul ook bijna gelijk aan de beurt en we kregen een hele nieuwe Renault mee.
Toen we de koffers in de achterbak wilden leggen bleek er maar eentje in te passen; niet echt handig.
De bodem van de achterbak was gelijk met de onderkant van opening maar ik zag er een ovale opening in en heb het omhoog getrokken om te kijken wat eronder zat en dat bleek gewoon ruimte te zijn!
Die losse bodem hebben we op de achterbank gezet en vastgemaakt met de gordels en toen paste de twee koffers er precies in.
Nu konden we op weg.


In Málaga moesten we de sleutel van het appartement ophalen bij een kantoor en daar was natuurlijk geen parkeerplaats in de buurt, maar Paul heeft de auto, zoals de locals doen, met knipperlichten aan zomaar even langs de kant gezet.
Ik bleef erin zitten, maar het duurde erg lang voordat hij terug kwam.
Het appartement bleek niet zo ver weg te zijn, maar de bijbehorende parkeerplaats was nog een stukje verder.
Paul heeft mij met de koffers op de hoek van Plaza de la Merced eruit gezet en is naar de parkeergarage gereden, ik ben naar het appartement gegaan.
Dat zit op de vierde etage van een gebouw waar op de begane grond allemaal restaurantjes zitten; onder ons zitten Starbucks en een Ierse Pub!
Gelukkig was er een lift dus hoefde ik niet met de koffers omhoog te sjouwen.
 Het appartement is mooi, dit zag ik toen ik de deur open deed.
 Rechts was een keukentje waar alles aanwezig was wat je maar nodig kon hebben.
 Links was een van de twee slaapkamers
 en via die slaapkamer kwam je in de kleine badkamer.
 De woonkamer
 aan de andere kant van de woonkamer is de tweede slaapkamer.
 En deze badkamer had ik helemaal gemist :-)
Ik dacht dat het gewoon een deur van een kast was en had er nog niet gekeken, ik kwam er pas achter toen Paul er 's avonds zijn tanden stond te poetsen :-)
 Toen ik de luiken open deed was dit het uitzicht.


dinsdag 20 februari 2018

Boekenfestijn

Vorige week was het jaarlijkse boekenfestijn weer in de Brabanthal in Leuven en zoals elk jaar ging ik er op donderdag naar toe.
Het was er ontzettend rustig, wat voor mij natuurlijk fijn was, want dan kun je overal fijn rondkijken, maar voor de organisatie is het natuurlijk minder fijn.
Ik zeg al een paar jaar dat het lijkt of het elk jaar minder leuk wordt en ook dit jaar vond ik het erg tegenvallen in vergelijking met de eerste jaren dat ik er naar toe ging.
Maar ik vond toch een paar stapeltjes boeken die me wel aanspraken.
De Danielle Steel 'fludders' vind ik vooral fijn om tijdens reizen mee te nemen, dan wil ik geen ingewikkelde dingen lezen en nu kan ik dit jaar wel weer vooruit. :-)
 Hobbyspullen vielen enorm tegen.
Ik vond 4 kaartjes met fibers in een bak met laatste exemplaren en verder nog 2 kaartjes met lintjes.
Het was wel fijn dat ze nu 2 dikke boeken met pianostukken hadden, want ik ben bijna door mijn muziekpapier heen en nu heb ik weer een voorraad waar ik jaren mee vooruit kan.
Ik was niet van plan om op zondag weer te gaan, maar toen het eenmaal zondag was kriebelde het toch wel een beetje.
Paul was weg met de auto en toen ben ik toch maar even op de fiets gegaan.
Deze keer vond ik nog wat meer hobbyspullen die 'verstopt' stonden op de tafels met puzzels en spelletjes, tja die vielen niet op en daar had ik donderdag niet gekeken.
 En ik vond ook nog een paar boeken.
Al met al toch nog wel een redelijk leuke buit.


zondag 18 februari 2018

New York dag 8 - De terugreis



Op weg naar het hotel kwamen we langs een Prêt en daar hebben we sandwiches gekocht.
Toen zijn we naar het hotel gelopen om de koffers te halen.
Gelukkig hoefden we er niet echt ver mee te sleuren naar de metro toe.



Met de metro gingen we naar de Airtrain en toen naar Terminal 1.
Daar aangekomen stonden er maar enkele mensen voor ons in de rij om in te checken, maar het personeel begon net een werkbespreking, dus we moesten alsnog een poos wachten.
Toen ze begonnen met werken waren we zo aan de beurt en nadat de koffers weg waren konden we door naar de security controle.
Daar was het opstellen in rijen van 748, de rij liep zelfs door de hele hal heen, niet te filmen gewoon.
Helemaal op het einde van de rij was een vak gemaakt voor  iemand die daar heen en weer liep met een politie hond, nou als iemand kwaad wil dan was dat allang gebeurt voordat die bij dat stuk aangekomen was…
Enfin na 40 minuten kwamen we bij een vriendelijke meneer die ons paspoort bekeek en toen mochten we doorlopen naar de handbagage controle en dat was nog erger dan in landen waarvan je verwacht dat het een zootje zal zijn.
Er waren geen bakjes, dus alles moest zo op de banden, waarbij er van alles tussen de rollen terecht kwam.
Ik moest ook nog eens mijn schoenen uitdoen en op mijn kousen over de vieze vloer lopen…
Maar goed, ook daar kwamen we zonder problemen doorheen en toen hadden we nog 3 uur over voordat het vliegtuig zou vertrekken.
We gingen eerst maar eens chocolademelk drinken bij Starbucks.

Daarna hebben we wat rondgewandeld en zagen we dat ons  vliegtuig inmiddels ook aangekomen was, wat wel handig is :-)
Nog een blik op de sky line van New York.


Toen gingen we in de buurt van de gate zitten, maar daar bleek ineens weer een verlaten koffer te staan.
Iedereen moest van die rij af zodat de koffer goed in het zicht stond, maar wij zijn toch maar een heel aantal rijen verderop gaan zitten.
Ook werd er steeds omgeroepen dat iemand zich moest melden voor een Lufthansa vlucht, maar toen dat maar niet gebeurde zagen we dat de koffers van boord gehaald werden.
Wij konden later boarden dan gepland en toen hebben we nog een poos in het vliegtuig gezeten voordat we met een uur vertraging vertrokken.

In die tijd heb ik de rest van de film Hidden Figures verder gekeken vanaf het moment waarop hij op de heenreis stopte.


Inmiddels was het donker geworden en zagen we nog een keer een verlicht New York als afscheid.



Vlak nadat we opgestegen waren kreeg ik een pasta maaltijd die was ook heel lekker en ik werd er gelukkig niet misselijk van!



Nadat iedereen gegeten had ging het licht uit.. Paul ging slapen en ik heb The Polar Express gekeken.
Onderweg zagen we het Noorderlicht en de lichten van Dublin en London.
We kregen een ontbijt: voor mij was dat een appel, sinaasappelsap en een vogelzaadreep, Paul had een bosbessenmuffin, sinaasappelsap en een hele kleine toblerone.
Die laatste heeft hij geruild voor mijn vogelzaadreep en mijn appel mocht hij zo hebben.

Ik had nog croissantjes, die ik meegenomen had uit het hotel en dat vond ik een beter ontbijt :-)

Om iets voor zeven vlogen we boven Brussel.
Alhoewel er bijna geen vliegtuigen geland waren duurde het enorm lang voordat de bagage kwam.
De trein was net weg en we moesten 50 minuten wachten voordat er weer een kwam en dat is niet echt fijn na zo'n lange reis, maar uiteindelijk zijn we toch thuis gekomen.

Ik had gedacht dat ik New York een enge stad zou vinden, maar vanaf het eerste moment had ik er hetzelfde gevoel als in London.
We hebben veel gezien en volop genoten van deze heerlijke stad en het was leuk om hier in de periode voor de Kerst te zijn.
En we hebben nu allebei het gevoel van we willen zeker nog een keer terug!

zaterdag 17 februari 2018

Stuur een Foto: Plaatsnamen

Deze week vraagt Els of we foto's hebben van plaatsen met een vreemde naam, maar die heb ik helaas niet.
Wel heb ik deze foto en dat is meer een vreemde situatie met een plaatsnaam.
Vaalbeek is een dorpje hier in de buurt, op beide borden staat Vaalbeek, maar op het achterste bord is het alweer doorgestreept; ooit zo'n smal dorp gezien? :-)

New York dag 8 - High Line Park

Ook hier vliegt de tijd en vanmiddag moeten we alweer terug...


Na het ontbijt hebben we de koffers afgegeven bij de receptie en zijn we eerst onze metrokaartjes gaan opladen.
Het was vandaag echt ontzettend koud, maar we gingen toch op pad naar het High Line Park.
We passeerden een mevrouw die een paar zakken vogelvoer stond uit te strooien

We wandelden langs Madison Square Garden, geen square en geen garden te zien :-)
zagen deze hele aparte kerstversiering
en leuke muurschildering.
De ramen van deze appartementen vonden we ook wel apart.
Het 'viaduct' ervoor is een deel van het High Line Park.
Dit park werd aangelegd op het trajekt van de West Side Line, een in ongebruik geraakte goederen spoorlijn.
Het is nu natuurlijk winter en wat kaal, maar toch was het leuk om hier te wandelen.
Er is duidelijk moeite gedaan om er iets moois van te maken.
Op sommige plaatsen waren er net ramen, die dan weer uitkeken op straten.
En we zagen verschillende kunstwerken; door deze grammofoon kon je de straatgeluiden horen.
Het park is 2,3 kilometer lang en daar hadden we geen tijd voor, dus we hebben een stukje ervan bekeken.
Nog wat kunstwerken

Deze muurschildering konden we ook goed zien vanaf deze hoogte.
Hier en daar zag je de Hudson River
Na deze wandeling zijn we terug gelopen in de richting van het hotel en zijn we bij een Starbucks koffie gaan drinken om onszelf weer wat op te warmen.
Terwijl we hier zaten kreeg ik een sms van Julian dat hij geslaagd is voor zijn rijbewijs; nou dat is toch echt geweldig nieuws!