donderdag 18 januari 2018

New York dag 1 - Het hotel



De underground is hier een vreselijk oudbollige bedoening, je moet maar zien wanneer er een metro komt en waar ze naar toe gaan is ook lastig te zien en als je erin zit moet je ontzettend goed opletten bij welk station je bent, want het is niet aangegeven in de treinen.
Maar het is ons gelukt een goede metro te nemen en bij 34 Street zijn we uitgestapt en onder de grond door naar de uitgang van 32 Street gelopen.
Toen we daar boven de grond kwamen stonden we dan in het hartje van Manhattan en op maar 20 meter afstand van het hotel.
We kregen een kamer op de eerste verdieping en toen we de deur open deden werden we heel aangenaam verrast door de ruimte.

Het bed was heerlijk groot, je kon er wel met 4 personen in liggen.
 En de zithoek met zelfs een 3-persoonsbank was helemaal heerlijk.
Er was een grote kledingkast, een kastje met 6 laden, dus ruimte genoeg om je spullen op te bergen en er was zelfs nog een buro voor de computer.
 In een kleine nis stond een koelkastje, maar het was ook handig om de schoenen neer te zetten.
 De badkamer was niet erg groot, het bad was schattig klein, maar alles was er.
 Hier kunnen we het wel een weekje uithouden.
We hebben eerst maar eens thee gemaakt en toen wilde Paul graag naar Times Square lopen en onderweg een restaurantje zoeken om te eten.
We gingen dus op pad en in de straat achter ons hotel zagen we al gelijk het eerste landmark: The Empire State Building
 Ik was zo ontzettend moe en kon eigenlijk alleen nog maar aan mijn bed denken.
De kerstetalages bij Macy's drongen niet meer tot me door en toen we een bordje van Burger King zagen die onder Macy's zit, zijn we daar wat gaan eten.
Daarna zijn we weer terug naar het hotel gelopen, ik ben in bed gaan liggen en sliep al voordat het water voor de thee gekookt was.

woensdag 17 januari 2018

New York dag 1 - De reis

Nu Maui en Mandu bij ons wonen kunnen we niet zomaar meer met z'n viertjes weg en daarom waren Julian en Jasmine samen naar New York gegaan in de week van de Thanksgiving Parade en nu waren Paul en ik aan de beurt.
Om 7.00 uur stonden we op station Leuven, dat was wel vroeg, maar niet midden in de nacht.
 De trein zat behoorlijk vol en daarom zijn wij bij de deuren blijven zitten op onze koffers, dat is een voordeel van die grote, ouderwetse, onverslijtbare Samsonite dingen.
 Gisteren konden we niet online inchecken omdat we uitgezocht waren om een security gesprek te hebben, maar toen we op Brussels Airport bij de balie aankwamen waren we gelijk aan de beurt.

De vragen waren allemaal weer standaard: waarom ga je naar Amerika, waar verblijf je, hoe lang etc.
Het ging heel snel en daarna konden we ook gelijk de koffers inchecken.
Ook bij de handbagage controle konden we zo doorlopen, mijn rugzak werd er deze keer uitgepikt voor nog een controle, maar ook dat ging heel snel, alles bij elkaar waren we in 20 minuten door alle controles heen! Absoluut een record.
Na de handbagage controle kun je uitkijken op het tarmac en buiten was het nog steeds donker.



Toen hadden we nog ruim tweeënhalf uur over voordat het vliegtuig vertrok.
We hebben even rondgekeken in de vernieuwde hal, waar een aantal smurfen beelden waren.

 Bij Starbucks dronken we wat uit kerstbekers.
 Brussels Airlines heeft 4 speciale vliegtuigen, waarvan we er vandaag 3 zagen.
Bij een van de gates stond het Rode Duivels vliegtuig.
 Het Tomorrowland vliegtuig hadden we nog niet gezien, dus het was heel leuk dat we die net zagen vertrekken.
 En vlak voordat we gingen boarden zagen we ook het TinTin (Kuifje) vliegtuig vertrekken.
 En om 10.45 vertrokken we met 5 minuten vertraging, dat mag geen naam hebben.
 Onderweg keken we een paar film, nu ik geen kan-me-niet-schelen-pilletjes meer slik (althans niet meer van die zware) kan ik zulke dingen allemaal herinneren en weet ik ook naderhand nog waar de film over ging :-)
 Omdat ik vega eet ben ik altijd bij een van de eerste die een maaltijd krijgt.
Het was een heerlijke linzenschotel, maar ik ben er vreselijk misselijk van geworden.
Ik heb zoiets al eens eerder gehad, maar dat was ik dus vergeten, nu zal ik het onthouden voor een volgende keer, want zo misselijk zijn in een vliegtuig is niet echt prettig.
 Paul had een maaltijd met kip.
 De vlucht was prima verzorgd, we konden zoveel drinken krijgen als we maar wilden (kan Tui nog wat van leren met hun ene bekertje water voor de hele reis naar Cuba!).
Tijdens de derde film viel bij ons en de twee stoelen voor ons het schermpje uit en dat kreeg het cabine personeel niet meer gerepareerd, maar gelukkig waren we er al bijna.
Hier vliegen we over Long Island.
De landing op JFK Airport ging heel soepel en daarna hebben we nog een kwartier moeten taxiën voordat we bij de Gate waren.
Bij immigration was het opstellen in hele lange rijen, die niet vlot vooruit gingen.
Op een gegeven moment werd er door iemand gevraagd of we al eerder in de US geweest waren en toen we ja zeiden mochten we naar een soort zelfscanners voor paspoorten.
Bij mij (en vele anderen) lukte de foto niet, en toen ik daar een beambte voor had gevonden zei ze dat het door de reflectie van het licht kwam; ik kreeg een papiertje met een kruis erdoor en moest alsnog naar een echte controle, maar gelukkig in een andere, veel kleinere rij.
Bij Paul werd het paspoort geweigerd, de mevrouw zei dat dat kwam omdat hij er geen half jaar meer op had staan en ook hij moest naar de controle.
Toen we aan de beurt waren troffen we een ontzettend vriendelijke mevrouw, die de gebruikelijke vragen stelde en zei dat Paul wel de US in mocht, maar dat ze hem moest vertellen dat hij echt voor 18 februari het land uit moest zijn, omdat hij anders nooit meer via het ESTA programma binnen zou kunnen komen, maar altijd een visa zou moeten vragen.
Als hij dus een ongeluk of wat dan ook zou krijgen, zouden we voor die tijd via de Nederlandse Ambassade een paspoort moeten regelen.
Er werden weer foto’s en vingerafdrukken genomen en toen mochten we door!
Welcome in New York.
Alles bij elkaar hadden we hier ruim een uur en een kwartier over gedaan en dat was dus via de short line.
Toen we bij de bagage band kwamen draaide die vrolijk rond met alle koffers, maar de mensen uit het vliegtuig stonden nog in de rij bij immigration…
We pakten onze koffers en gingen toen naar de Airtrain die heel snel kwam.

 We maakten zo'n beetje een rondje om de airport en daarna gingen we naar Station Jamaica, waar we overstapten op een metro richting Manhatten.

zondag 14 januari 2018

Assepoester 45

De Nederlandse kerstzegels zijn altijd zo leuk, maar omdat het me zelf al heel lang niet meer lukt om een volledig setje bij elkaar te sparen, stuurt Margriet me al jaren een setje.
Dit jaar zat er ook nog eens een zelfgemaakte Assepoester kaart bij.
M-tje schreef dat het haar niet lukt om kaarten te vinden en dat ze er daarom maar zelf een gemaakt had.
Nou ik ben natuurlijk ontzetten blij met deze mooie en unieke kaart, nummer 45 alweer!
M-tje ook hier hartstikke bedankt.


zondag 31 december 2017

De week van Maui en Mandu 27

De kerstboom heeft de Kerst niet gehaald...
Ik had spray gekocht, dat spoot ik op de voet en dat leek te helpen, totdat Maui in de gaten kreeg dat hij vanaf de vensterbank bovenin de boom kon springen en daar zat geen spray.
Paul wilde niet dat ik de boom inspoot, i.v.m. de lichtjes, dus Maui tikte vrolijk de takken bovenuit de boom en deed dat sneller dan dat wij ze terug konden hangen.
Nadat Mandu het een paar dagen had zitten bekijken besloot hij ook mee te doen en toen was helemaal het eind zoek.
Ik was het zo verschrikkelijk beu, dat we de dag voor de Kerst het ding opgeruimd hebben.
Volgend jaar zetten we hem wel buiten of sluiten we het duo op in de kelder :-)

Maui vond het deze week wel gezellig om naast me te komen liggen als ik op mijn pc zat te werken.
 Daar had ik niet zoveel moeite mee, vaatdoek erover en de tafel is weer schoon, maar toen begon hij aan mijn schrift te knagen...
  We stonden (vrij laat) net op het punt om naar bed te gaan toen we een luide klap hoorden.
Weer een plantenpot in diggelen, Mandu zat er wel heel schuldig naar te kijken, dus dat is waarschijnlijk de dader.
Ruimt ook lekker op, nog even en we hebben geen pot meer over.
 Patch eet haar eigen eten bijna niet meer op, maar is dol op de brokjes van Maui en Mandu
Die eten nu hetzelfde natte voer als Patch eet, alleen wil ze het niet meer eten vanaf haar eigen schoteltje in de waskamer, maar van hetzelfde schoteltje als het duo, dus zien we tegenwoordig steeds vaker dat ze met z'n drietjes aan het eten zijn.
 En met deze foto van Maui bovenop de keukenkastjes sluit ik dit jaar af.

maandag 25 december 2017

zondag 24 december 2017

De week van Maui en Mandu 26

Deze week ben ik er bijna niet aan toegekomen om foto's te maken.
Ik moest mijn uit New York meegebrachte knutselspullen een plaatsje geven en daarvoor heb ik eerst maar eens mijn 24 laden opgeruimd en gereorganiseerd.
Maar de keren dat ik wel in de buurt was, had ik ook geen camera in mijn handen, want Maui moest steeds uit de kerstboom geplukt worden.
Ik zocht op internet naar tips, kocht citrusspray en toen ik dat op de voet spoot leek dat te helpen, tot Maui bedacht dat als hij via de vensterbank naar de top van de boom sprong, er daar geen spray zat en hij daar fijn de takken eruit kon gaan zitten tikken....
Enfin volgend jaar maar een boom buiten of Maui opsluiten in de kelder :-)

Op een ochtend kwam ik beneden en toen hadden ze het losse kussentje uit hun mandje naast hun drinkbakje gesleept, dus dat heb ik even boven de verwarming gehangen.
Maui moest dat natuurlijk weer van heel dichtbij in de gaten houden.
 Mandu had een poos naar buiten zitten kijken,  dat is natuurlijk heel vermoeiend, dus toen ging hij er maar lekker bij liggen.
 Patch ligt veel in het mandje naast mijn stoel in de keuken en regelmatig kruipt een van de twee bij haar, maar Maui wilde niet op het kussentje liggen maar eronder, dus die heeft net zolang zitten wurmen tot hij het voor elkaar had.
 Nu de twee verwarmingen branden vinden ze het ook heerlijk om op de tussen aanrecht te liggen.
 Mandu lijkt wat rustiger te worden als Dilber komt, hij liep niet meer zo gestrest heen en weer te rennen, maar ging op de stoelen naast me liggen slapen!
 Het ene moment lag Patch nog lekker alleen in haar mandje
 wat later ging Maui bij haar liggen en toen ik even later weer keek vond Mandu dat hij er ook nog wel bij kon en lagen ze dus met z'n drieën in het mandje...
en voor wie nu denkt ach dat valt toch allemaal wel mee, ze liggen steeds lief te slapen...

zondag 17 december 2017

De week van Maui en Mandu 24 en 25

We waren een week naar New York en toen heb ik natuurlijk geen foto's van het duo kunnen maken.
Deze foto's zijn van voor onze reis en erna.

's Nachts kunnen ze natuurlijk overal in de keuken lopen en liggen waar ze willen, maar overdag halen we ze van het aanrecht af en dat is natuurlijk verwarrend.
Maui trekt zich er niets van aan en gaat er toch lekker liggen als hij daar zin in heeft.
 Jasmine had een nieuw speeltje gekocht en probeerde dat uit terwijl hij op het aanrecht lag...
Hij vond het hartstikke leuk en heeft nu natuurlijk geleerd dat het aanrecht een leuke speelplek is :-)
 Paul en ik gingen onze koffer inpakken en omdat we vaak heen en weer liepen, liet ik de deur van onze slaapkamer openstaan,veel kwaad kunnen ze er niet.
Op een gegeven moment waren ze weg, ik vond ze terug in onze badkamer.
Maui zocht het wat hoger op en was in de wastafel gaan liggen
 Mandu zat in een wasmand.
 Natuurlijk moesten er boodschappen gehaald worden voor we weg gingen en toen die in de keuken stonden, was de inspektie er natuurlijk ook gelijk bij.
 Ik blijf het toch zo schattig vinden als ze ergens onder kruipen en je alleen nog maar een koppie ziet.
 De zak van Sinterklaas.
Mandu bekijkt het vanaf de stoel, Maui zit er natuurlijk weer met zijn neus bovenop.
 We hadden de papierbak in de kamer gezet.
Die staat normaal dicht in de keuken, maar nu was het deksel eraf en dat was natuurlijk hartstikke leuk
Maui was bang dat we al het papier weg zouden gooien en nam maar wat mee naar het mandje.
 
 om daarna een duik te nemen in de papierbak
en zich daar helemaal onder het papier te wurmen.
 Tijdens onze reis heeft Mandu het zwaar gehad, want hij was totaal gestrest toen we thuis kwamen.
Ik had gezegd dat er niet met de plantenspuit gespoten mocht worden, maar mooi dat er een volle in de keuken stond, maar niemand had ermee gespoten...
Het heeft me een paar uur gekost om hem weer rustig en naar beneden te krijgen.
Hier was ik al naar bed en is hij bij Paul gaan zitten.
 Van de week zag ik de deur van het toilet op een kier open staan, maar een kier is natuurlijk groot genoeg en toen ik de deur verder open deed zag ik dit...
 Mandu voelt zich weer helemaal fijn, hij is veel bij me in de buurt en hier ligt hij lekker naar de vogeltjes in de tuin te kijken.
 En toen gingen we de kerstboom opzetten...
Maui vond de lichtjes gelijk reuze leuk en ging er dan ook middenin liggen terwijl Paul bezig was om ze in de boom te hangen.
 We waren van plan om dit jaar alleen maar de plastik ballen in de boom te hangen, maar het ding stond nog geen vijf minuten of de ramp op 4 pootjes zat al in het midden...
Dat beest doet nou werkelijk van alles en nog wat, wat geen van onze andere katten ooit gedaan hebben.
Dit jaar wordt het dus een boom met alleen maar lichtjes...